Arbeidsstova: Ny tittel, nye kapittel men same historie

Den gamle tittelen var så poetisk og fin; "Kirsebærsnø"... Vondt å sleppa den, men den nye tittelen føler eg likevel er meir rett. "Eg elska deg mest".

Ein skal vera trygg og sterk for å vera den som elskar mest i eit forhold, sidan det ofte (i alle fall i umodne forhold) er den som elskar minst som sit med makta.

Og så trengte eg seks kapittel før eg kom til det som var starten på romanen i utgangspunktet. Denne innsikten kom etter hjelp frå Salongen.

Salongen?

Det er rett og slett fire forfattarar som møtest jamnleg og snakkar om tekst og dei prosjekta me jobbar med for tida. Ein får gode innspel frå kollegaer. Av og til treng teksten førstehjelp, då er Salongen god å ha. Det passar ikkje for alle å opna skriveprosessen for andre, men for meg er det gull verd.

Oppmuntring, innspel og ikkje minst MOTSTAND frå andre er viktig, og det er ikkje eit nederlag å spørja om hjelp.

Og ein annan ting: Det å gi andre oppmuntring og innspel på tekst, kan også vera med på å løysa knutar i eige hovud. Ein skal ikkje vera redd for å gi av seg sjølv så mykje som overhode mulig.

Eg har med andre ord ikkje berre fått eit teikn men fleire.

SÅ TUSEN TAKK FOR ALLE INNSPEL OG MUNTRE TILROP HER PÅ BLOGGEN OG PÅ FACEBOOK. For ikkje å snakka om min fantastike redaktør Kjersti Instefjord på Samlaget. De har alle forgylla min skriveprosess.

(Foto: Joar EM Klette)

Bak bøkene: Forlagsfolket

Kva er forlaga på utkikk etter? (Og skal du bry deg om det?)

Sjølv om du djupast sett kan skriva i kva sjanger som helst og om kva tema som helst og oppleva den største suksess eller nederlag, så er det i alle fall eit godt tips å legga ekstra arbeid på ein god start på manuset. Norske forlag får inn hundrevis av manus i året og røynda kan vera så nådelaus at om du ikkje fengar dei første 10-12 sidene, så ryk sjansen for å få ut boka.

Sverre Henmo er forfattar av ei rekkje kritikarroste bøker som er omsett til fleire språk og han har også vore leiar i NBU sitt litterære råd. Han er med andre ord både driven i faget sjølv og ein kritisk lesar. Så viss det er noko eige ved det du skriv, så er sjansane gode for at han vil oppdaga det. Aschehoug har mange dyktige og etablerte forfattarar i sin stall. Jo Nesbø, Unni Lindell, Bjørn Sortland, Hilde Hagerup, Marit Nicolaysen, Endre Lund Eriksen og Harald Rosenløw Eeg for å nemna nokon.

Anne Gaathaug som er forlagssjef for Kagge Forlag er kjent for å ha ein god teft, og ho er skikkelig bra på å selja bøker. Ein av dei kanskje mest utippa suksessane frå Kagge Forlag den seinaste tida er boka Hel ved av Lars Mytting som handlar om alt om hogging, stabling og tørking av ved. Dette skulle vel vera bevis godt nok for, at du kan skriva og lukkast med kva som helst så lenge du gjer det bra?

Så kva vil folket ha, forlaget ha, media ha? Svaret er kanskje rett og slett så enkelt og vanskelig som dette: Dei vil ha den boka du skriv når du er på ditt beste.

Og då er det vel berre til å bretta opp erma? Kvessa blyanten? Eller for å sitera Bjørn Sortland: ”Du må skriva med hjarta utanpå genseren”.

Og med dette tek Bak bøkene ein liten pause til starten av mars, sidan eg er oppteken med å sitja og skriva på ei bok. Noko eg gjer med hjarta festa med sikkerhetsnål utanpå strikkegenseren....